توی پست قبلی به شدت از جوانان رویدری به عنوان جوانان موفق و فعال یاد کردم و به اعتقاد خودم زیاد هم اغراق نکردم.اما صحبت این پستم با جوانان و نوجوانان نسل جدید است یا همان دبیرستانی ها و پشت کنکوری ها.جوانانی که همه ی کارشناسان و دبیران در ضعف و افت تحصیلی آنها اتفاق نظر دارند.بعضی ها می گن ما زیادی بد بینیم و پیش خودمون اینطوری فکر میکنیم اما وقتی نگاه به آمار و ارقام می کنیم و میبینیم تعداد دیپلم گرفته ها به اندازه ی انگشتان دستمان نیست٬آیا باز هم می تونیم لقب بدبینی به افکارمون بدیم؟اصلا مشکل از کجاست؟کجای کار می لنگه؟از دبیر؟مدیر؟مدرسه؟اولیا؟یا خود دانش آموز؟

بعضی ها می گن معلم های ما زیاد به دانش آموزها اهمیت نمی دهند و فقط می خوان سریع یه چیزی تحویل دانش آموز بدن و برن به کارو زندگیشون برسن.بعضی هم می گن مدیر کنترل کامل بر کار دانش آموز و معلم نداره و اونها هر کاری دلشون می خواد می کنند.گروهی هم معتقدند اولیا اصلا کاری به آموزش و نحوه ی تحصیل دانش آموز خود ندارند و تنها تا مین پول های توجیبی را وظیفه ی خود می دانند و سال تا سال یک با ر هم قدم مبارکشان را به مدرسه نمی زارند.ونکته ی اصلی و قابل بحث قشر شریف دانش آموز٬دانش آموزی که وقتی ازش سوال می گیری چرا چهار تا تجدید آوردی جوابت را میده گور پدر مدرسه میرم سربازی بعد یه کار ساده پیدا میکنم آخر سر یه زن میگیرم تمام.چی از درس گیرم میاد.وقتی انگیزه نیست تو اگه یک سال هم بهش بگی تو کلش جا نمیره.متاسفانه هدف شده سربازی رفتن به عشق زن گرفتن چون هر کسی سربازی نره بهش زن نمی دن.

نمونه ی بارزش چند وقت پیش انجمن دانشجویان با هزار مکافات و کمترین امکانات چند تا دانشجو را جمع کرده بودند تابه دانش آموزان پشت کنکوری در مورد انتخاب رشته کمک کنند و به معرفی رشته های دانشگاهی بپردازند.با تبلیغات گسترده ای که شده بود به نظر شما چقدر استقبال شد؟خواهرا بین ۸تا۲۰نفر و برادران عزیز ۰.شما آینده ی کسانی که حاضر نیستند وقت مبارکشون را صرف گوش دادن به سطح کیفی رشته ها و دانشگاهاکنند چه پیش بینی می کنید.اتفاقا من یکی از پسرها را توی خیابان با تریپ فشن دیدم گفتم چرا نیومدی کلاس گفت اگه مختلط بود میومدیم یه زاغی هم می زدیم جدا حال نمی ده!!!!!!!!!!!!بله اینست جوان دبیرستانی ما.

ما باید(ما که کاره ای نیستیم)مسولان عزیز و بزرگوار بخصوص آموزش و پرورش باید یک فکر اساسی به حال این جوانان بکنند و لا اقل ایجاد انگیزه شود بقیش را خود جوان تلاش می کند.

شاید مشکل اصلی ما جوان بی انگیزه و مسول بی خیال است.