سلام

امروز می خوام در مورد موضوعی صحبت کنم که روز به روز داره توی جامعه بیشتر میشه(متاسفانه) اونم خودکشی یا بهتر بگم اقدام به خودکشی که بیشترشون خوشبختانه به هدفشون نمی رسند یا اصلا به قصد ترساندن حرکت می کنند نه بازماندن.اکثر این اقدام بچه گانه یا به عبارتی احمقانه هم از زن ندادن یا شوهر ندادن یا هم به عبارتی بی وفایی طرفین شروع می شود.آخه مگه انسان زبان از حق خود دفاع کردن را ندارد یا اینقدر کوچک وضعیف النفس است که دست به خود کشی بزند؟والدین همیشه صلاح فرزندان خود را می خواهند و اگر مخالفت هایی به میان می آید از روی دل سوزی است و لا غیر.آدم هایی دیده می شوند که چون دختر مورد علاقشون شوهر کرده و به اصطلاح عشقشون را نیمه تمام گذاشته می آیند و دو خشاب قرص اعصاب را توی معده ی بی زبون خالی می کنن.آخه عشقی که طرف مقابلت بیاد و بخاطر مسائل مالی تو را قال بذاره عشقه؟عشق یعنی علاقه ی متقابل نه اینکه تو براش بمیری و اون از مردنت خندش بگیره.فکر کنید و همیشه از چیزهایی ناراحت بشید که ارزش ناراحت شدن را داشته باشه.