اما بین مردم و هواداران یک تیم چنان علاقه ای وجود دارد که گه گاهی به در گیری و کشت و کشتار ختم می شود به طوری که آن را یک عشق مینامند ٬یک عشقی پر از ابهام٬مثلا صفر های پول فلان بازیکن بیشتر می شه اما ما خوشحال می شیم!تیمی درقاره ی اروپا می بازد ما ناراحت می شیم و هستند کسانی که ناراحتی و خوشحالی هاشون کمی تا قسمتی با اشک هم مواجه می شه.خیلی ها معتقدند فوتبال لذت دارد اما علاقه در حد عشق هرگز.وقتی از رمن آبرموویچ مالک ثروتمند آبی های لندن(چلسی)پرسیده می شود هدفت از خرید باشگاه چلسی و هزینه های گزاف در قبال این باشگاه چیست می گوید عشق به فوتبال.توی دنیا عشق های زیادی وجود دارد که فوتبال همه ی آنها را تحت تاثیر قرار داده مثلا خیلی ها ادعا دارن عشق به نماز جماعت و مسجد دارند اما موقع فوتبال نماز را در خونه می خونن یا بعضی ها که عشقشون تلفنی است موقع پخش بازی تیم محبوبشان به زنگ خوردن تلفن هیچ توجهی نمی کنند و اونهایی که عشقی در سر می پرورانند موقع فوتبال به آرزوی گل مهاجم تیمشون می شینند و هیچ فکری هم در مورد گل رز قرمز معشوق خیالی نمی کنند.توی همین کشور خودمون آدم با هزار هزینه از جنوب پا می شه می ره تهران تازه یک روز را پشت در ورزشگاه می خوابه تا فردا بازی سرخابی های پایتخت راببینه و توی ورزشگاه همه ی فکرو ذکرش می شه افشین امپراطور یا امیر ژنرال.بعداز بازی هم عطش عشق فرو کش می کنه و باید دنبال دو هزار بگرده برای بازگشت پیش زن و بچش.آخه عشقی که سودش مال دیگرانه و ضرر و جرو بحثش مال ما چه عشقیه؟پولش مال کسان دیگه است جرو بحث و فحش دادن هاش مال مردم.من خودم وحشتناک فوتبالیم ولی این موارد خیلی ذهنم را مشغول کرده.

ولی در کل زیبایی های فوتبال بر هیچ کس پوشیده نیست اما دوست داشتن بی حد آن......